შაბათ-კვირა ბუდაპეშტში და ყველაფერი ის, რაც დამამახსოვრდა

მოგეხსენებათ, ან ახლა მოგახსენებთ რომ მარტის ბოლო შაბათ-კვირა ბუდაპეშტში გავატარე. (აბა რა, ყველაფერი ისე კარგადაა რომ დასვენების დღეებს ევროპაში ვატარებ :დ )

სანამ ჩამოვთვლი რა იყო განსაკუთრებული, მინდ ვთქვა რომ ძირითადად ყველაფერი „გარედან“ დავათვალიერეთ. აღდგომის შაბათ-კვირის გამო ყველაფერი (ტერორის მუზეუმის და პარლამენტის გარდა) დაკეტილი დაგვხვდა. თვით ცენტრალური ბაზარიც კი. სამაგიეროდ ფეხით მოვიარეთ მთელი ბუდაპეშტი მგონი :დ დეტალებზე ქვემოთ.

პირველი წითელი ტერორის მუზეუმი იყო სადაც შევაღწიეთ. ვფიქრობ ეს ყველაზე მაგარი მუზეუმია, რომელიც რეჟიმის ბოროტებას ასახავს. ძალიან რეალურად, ისე თითქოს შენც მისი მონაწილე ხარ. ახლაც მზარავს, იმ ემოციის გახსენებისას. მთელი ის პერიოდი ყელში რაღაც მებჯინებოდა, იმის წარმოდგენით, თუ რა გადაიტანეს რეჟიმის მსხვერპლმა ადამიანებმა. ძალიან ბევრი დარბაზია – ზოგან „ხალხის მტრებს“ ასამართლებენ, ზოგან დასმენებზე გამცნობენ, გვერდით დარბაზიდან მაშინდელი მუსიკის ხმა ისმის, ზოგან ისეთი სიბნელე და ხმაურია, ერთი სული გაქვს გააღწიო, საიდანაც ხვდები საკნებში, სადაც ადამიანებს წლობით, მათ გარდაცვალებამდე ამწყვდევდნენ, აშიმშილებდნენ, სინესტესა და სიბნელეში. ვნახეთ ოთახი, სადაც ონკანის წვეთი ხმაურით აწამებდნენ ადამიანებს. წარმოუდგენელია ამ ყველაფრის ნახვის შემდეგ კიდევ სენტიმენტალური განწყობა შეგრჩეს კომუნისტური რეჟიმის „სოციალური სიკეთეების“ მიმართ. ჰოდა, ნუ, მოკლედ… გამგები გაიგებს.

მეორე მძიმე და ემოციურად ძალიან შთამბეჭდავი სანახაობა ებრაელთა ფეხსაცმელების მემორიალი იყო. დუნაის ნაპირზე, პეშტის მხარეს, ასე 50-60 რკინის ფეხსაცმელია განთავსებული, ქალების, კაცების, ბავშვების… მემორიალის დაფა გვამცნობს რომ ეძღვნება ებრაელების ხსოვნას, რომელიც 1944-45 წლების მსხვერპლი გახდნენ. (ამაზე მეტ ინფორმაციას აუცილებლად ვნახავ, „სირცხვილი ჩემი“, აქამდე რომ არ ვიცოდი). დავდიოდით ფეხსაცმელების გვერდით და ვფიქრობდი – ჩვენ უბრალოდ ერთ-ერთი „ღირსშესანიშნაობის“ სანახავად მოვედით, რომელზეც გაკვრით ვიცოდით რაღაც და რამდენი ადამიანისთვის ეს არის ალბათ წმინდათაწმინდა ადგილი. სადაც მათი წინაპრების ხსოვნისთვის ასეთი შთამბეჭდავი ფორმა მოუფიქრებია ვიღაცას. ამ თემაზე მაკას ელაპარაკებოდი, როცა ჩვენთან ახლოს ახალგაზრდა კაცი მოვიდა ოჯახით, ჩამოსხდნენ ფეხსაცმელებთან ახლოს და ატირდნენ. იმ კადრებს რომ ვიხსენებ, ახლაც მეტირება და გული მეწურება.

სასიამოვნო ემოციებიც ბევრი მქონდა, ჰოდა, რამდენიმე წინადადებით მინდა მოვყვე იქაური ამბების და აღმოჩენების შესახებ, რატოც მომეწონა ბუდაპეშტი, ზემოთხსენებულის გარდა რაც დამამხსოვრდა და რასაც ყველას გავუზიარებდი.

1. ლამაზი, ულამაზესი და უგრანდიოზულესი არქიტექტურა აქვთ. თუკი რამ სტილი გამიგია და მეცნობა – ყველაფერი შემხვდა – გოტიკური, რომანული, თურქული, ბაროკო და ა.შ. და ბევრი კიდევ ისეთი, რომელიც არცერთს უბრალოდ მომეწონა და ალბათ კიდევ უფრო ცნობილი და მაგარია „თემის ექსპერტებისთვის“ ))

2. ხიდები. ზოგადად ძალიან მიყვარს ხიდები, შეიძლება ითქვას ფილოსოფიურად ვუდგები მის მნიშვნელობას )) ჰოდა, ბუდაპეშტი რატოც მომეწონა, ერთ-ერთი მიზეზი ესეც იყო, არსებული 8 ხიდიდან (სადღაც მაქვს წაკითხული რომ 8 ხიდი აქვთ), 4 გადავიარ-გადმოვიარეთ ^_^ მეტიც შეიძლებოდა, თუმცა დრო არ გვეყო.

3. ხედები. არასოდეს დამავიწყდება შთაბეჭდილება ბუდას ციხესიმაგრიდან ბუდაპეშტის ხედი. მდინარე დუნაი, მასზე გადებული ულამაზესი ხიდები და ზემოთხსენებული არქიტექტურული სტილის შენობები. მასეთი ლამაზი სივრცე არ მინახავს.


4. ქალები არაჩვეულებრივად ლამაზი ტანით. მართლა. ყველას, ნუ ძალიან დიდ უმრავლესობას ჰქონდა ძალიან ლამაზი, თითქმის უნაკლო ფორმები. იმიტომ რომ დარწმუნებული ვარ მათი უმრავლესობა ვარჯიშობდა. ჩვენ რომ დავდიოდით, ეგენი დარბოდნენ, სანამ ჩვენ ერთ ქუჩას/ხიდს გადავივლიდით, ისინი მესამე წრეზე გვხვდებოდნენ :დ.

5. გემრიელი სამზარეულო. ნუ, რაც გავსინჯე. გუ’ლ’იაში არ გამისინჯავს, შემდეგისთვის მოვიტოვებ.

6. კარგი მომსახურება და მიმტანი რესტორანში, რომელმაც კალაძის ცოდნით დაგვიდასტურა რომ მიხვდა რომელი ჯორჯიადან ვიყავით .

7. ცოტა ინგლისური წარწერები ქუჩაში, ტურისტულ ადგილებზეც კი.

8. მოწესრიგებული საგზაო მონიშვნები და მაღალი თვითშეგნების მქონე მძღოლები.

9. ბევრი ბომჟი ქუჩაში, ხიდების ძირში, მეტროს ჩასასვლელებში… მთელი საცხოვრებელი კომპლექსები აქვთ მოწყობილი. როგორც ჩანს ეს ბუდაპეშტის მთავრობას და სოციალურ სამსახურს არ ადარდებს.
20160326_210838
10. დაბინძურებული, უსუფთაო ქუჩები, რაც ძალიან გამიკვირდა, რიავიცი.

11. დააა პარლამენტი! ეს ცალკე აღნიშვნის ღირსია, ყველაზე ლამაზი, გრანდიოზული შენობა ალბათ მთელ უნგრეთში (ნუ ბუდაპეშტში – უდაოდ). აქ ძალიან გავბრაზდი, როცა ვნახე რომ ევროკავშირის არაწევრი ქვეყნების მოქალაქეებს ორმაგი ფასი უნდა გადაგვეხადა დათვალიერებისას. გადავწყვიტე საერთოდ არ მენახა. მაგრამ მეორე დღეს, როცა აღმოჩნდა რომ აღდგომის დღესასწაულების გამო ყველა მუზეუმი დაკეტილი იყო, ფული მრჩებოდა და კაი – ვნახავ მეთქი. რა ტქმა უნდა იმედი გამიცრუვდა, მოოქროვილი თაღების გარდა არაფერი იყო საინტერესო და დასამახსოვრებელი. ნუ, გიდიც, რომელიც ნახევარზე მეტს ხუმრობდა თავის უნგრულ აქცენტზე და პარლამენტის შიდა სიტუაციებზე. მოკლედ, რატო დავხარჯე 20 ევრო, არ ვიცი! ))


ნუ, მგონი სულ ესა, ვინც ბოლომდე წაიკითხეთ ჯერ ლაიქ, მერე კიდე წადით და დაგეგმეთ ტური ბუდაპეშტში, მაქსიმუმ 300 ევროდ, მაგაზე უკეთესს ვერაფერს გააკეთებთ. და ეცადეთ სამუშაო დღეები იყოს და არც ერთ დიდ დღესასწაულს არ ემთხვეოდეს. თუ იაფად ნახეთ ბილეთი, მეც მითხარით, უამრავი რამ დამრჩა სანახავი, ვფქირობ მულტივიზის პირობებში კიდევ ერთ შანსს ხელიდან არ გავუშვებ.

 

Advertisements
This entry was posted in მოგზაურობა and tagged , , . Bookmark the permalink.

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s