Hola de Barcelona

უკვე იცით რომ არაჩვეულებრივი ახალი წელი მქონდა – ბარსელონაში გავატარე მთელი 9 დღე! მაგარია! წლების მანძილზე ოცნების ქალაქი რომ იყო და ახლა რეალურ, თითქოს “მშობლიურ” ქალაქად იქცა. ქალაქად სადაც იცი რომ უნდა დაბრუნდე და იცხოვრო.

ძალიან უნდა მოინდომო რომ ეს ქალაქი არ შეგიყვარდეს და არ აღფრთოვანდე მისით. განსაკუთრებით კი, აუცილებლად დაგამახსოვრდება:

აქრიტექტურა და შენობები.

უბრალოდ დაგუგლეთ, ნახეთ გაუდის შენობები, მისი დაპროექტებული მუზეუმები და საგამოფენო დარბაზები, საცხოვრებელი სახლები. აი, ყოჩაღ მაგას რა! საერთოდ, არქიტექტორებში ვერ ვერკვევი, არ ვიცი ვინ იყვნენ ყველაზე მაგრები, მაგრამ გაუდი აუცილებლად იქნება საუკეთესო ათეულში მაინც. (ამას მეც დავგუგლავ და ვნახავ)

 

ქუჩები.

ზოგადად სივრცე მიყვარს, მაგრამ ხელის გაწვდენაზე მდგარ შენობებს სხვა ხიბლი აქვთ ლამაზი ვიწრო ქუჩებია, ჩაწიკწიკებული მაღაზიებით, კრეატიულად მოწყობილი სარეკლამო ფასადებით და ღია კაფეებით. დადიხარ და სული არ გეხუთება. სასიამოვნო ქუჩებია, რომელსაც აუცილებლად გაყავხარ დიიდ სივრცეში.

ფერები.

სულ ვამბობდი, პეტიცია უნდა შევიმუშავო და მოვითხოვო ოფიციალურად დაკანონდეს არტი და ფერები საქართველოს ქუჩებში-მეთქი. ბარსელონამ კიდევ უფრო სტიმული მომცა. აქ ბუნებრივად მასეა – ყველა მაღაზიის კარზე, რკინის ჟალუზებზე, ხიდების ბურჯებზე, ნანგრევ შენობებზე, ყველგან სადაც კი თავისუფალი ადგილია – ნახატებია. მართლა ძალიან მარტივი და ლამაზია

_DSC0108

კამპნოუ და საგრადა ფამილია.

ეს ორი ობიექტი / შენობა / სტადიონი / ტაძარი თუ საოცრება, არის მართლა ნამდვილი საოცრება. მეტროდან ამოხვალ თუ არა – მობრუნდები და აღფრთოვანებისგან შეიძლება იყვირო – იქვე, შენს თვალწინ დგას სასწაული, უზარმაზარი, გრანდიოზული, არაჩვეულებრივი და დაუჯერებელი არქიტექტურით. არ ვაჭარბებ, გეფიცებით 🙂  რაც შეეხება კამპნოუს – ბოლო საფეხური რომ ავიარე და სტადიონს გადავხედე, გულწრფელად მეგონა რომ ვერ გავუძლებდი ემოციას. წარმოიდგინეთ, როგორ იგრძნობთ თავს, როცა დიდი ხნის ოცნება აგიხდებათ, ერთ-ერთი ყველაზე სასურველი? კიდევ რამდენიმე მსგავსი გეგმა / ოცნება მაქვს, ეს რეპეტიციის გავლა იყო 🙂 

ადამიანები.

ადამიანები მაღაზიებში, მეტროში, ბაზარში, ქუჩაში. თბილები და ღიმილიანები. მოსალმება რომ უხარიათ. ან არ უხარიათ, არ ვიცი, მაგრამ არ ეტყობათ თუ არ უხარიათ, პირიქით. ადამიანები მეტროს გადასასვლელებში და პარკებში, რომლებიც უბრალოდ თანხას კი არ გთხოვენ, თავისთვის ერთობიან, უკრავენ, მღერიან, ქვიშისგან ნაგებობებს აკეთებენ, კოლუმბობანას გეთამაშებიან, საჰაერო ბუშტებს უშვებენ, იოგით კავდებიან, ხატავენ, გახალისებენ და შენი ნებაა – თუ გინდა გადაიხადე ამ ყველაფრისთვის საფასური.

ზღვა და სანაპირო.

როდისმე ზაფხულში რომ დავბრუნდები ამაზე მერე დავწერ ვრცლად. თუმცა ადაპტირებული პლაჟი ცალკე აღნიშვნის ღირსია, გრძეელი პანდუსი, რომელსაც ზღვამდე და ასევე ადაპტირებულ ტრენაჟორებამდე მიყავხარ.

კიდევ რა ვნახე ბარსელონაში? – მუზეუმეეები, ტაძრები, მთები („რა გააკეთეს ნაციონალებმა“- აქცენტით). ამ ალბომში ყველაფერია, რაზეც ზემოთ ვისაუბრე ეგენიც და კიდევ უფრო მეტიც, ძალიან ბევრი ფოტოა, ვიცი რომ დაგეზარებათ ბოლომდე გასვლა, თუ რომელიმე კონკრეტული თემა დაგაინტერესებთ – შემეკითხეთ, გიპასუხებთ.


ჰო, კიდევ დაუვიწყარი იყო აკვარიუმი და ახალი წლის ღამის ფეიერვერკი 

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to Hola de Barcelona

  1. Emma Lorena Sifuentes Ocegueda ამბობს:

    Hola, me agrada la fotografía de las mujeres en el campo. Me puedes comentar de quien es esa pintura?

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s