სტალინიზმი და 1:45 წამი მაესტროზე, ანუ რაც ერთ წუთში ვერ ჩავატიე

როცა რუბრიკას ჰქვია “1 წუთი მაესტროზე”, ნება უნდა იბოძო და სათქმელი ერთ წუთში ჩაატიო, მაგრამ როგორ გინდა ეს თემა შესავლების და სტატისტიკების გარეშე დაასაბუთო?

ხვალ რომ ყოფილიყო ჩაწერა, სულ სხვანაირად ვისაუბრებდი, რადგან დღეს არაჩვეულებრივი ტექნიკები ვისწავლე თუ როგორ ჩამოვაყალიბო მესიჯი 25- 30 წამში. მე კი მთელი 1 წუთი მექნებოდა.
მაგრამ მოსახდენი მოხდა. ვიდეო
 წინა კვირაში ჩაიწერა და ჩემი თითქმის ორწუთიანი სიტყვა რამდენდაც შეეძლოთ “ჩატიეს” ერთი წუთის ფორმატში.
შესაბამისად, ტექსტის ძირითადი ნაწილი შეიკუმშა, დასკვნა და ძალიან მნიშვნელოვანი თემა კი საერთოდ მოეკვეცა.

ვიცი რომ ჩემი ბრალია, თავს არ ვიმართლებ, უბრალოდ, ვდებ სრულ ტექსტს იმის შესახებ, თუ რატომ ვარ სტალინის ძეგლის დადგმის წინააღმდეგი. 

სამწუხაროა მაგრამ დღეს, 21-ე საუკუნეში, როცა ადამიანთა უმრავლესობა თანხმდება დემოკრატიის და ჰუმანიზმის პრინციპებზე, როცა ვიცით, ან წესით უნდა ვიცოდეთ, რომ განათლებისა, კანონის უზენაესობა და თანასწორობის დაცვა ყველაზე მნიშვნელოვანია და ჩვენი ყველა ძალისხმევა სწორედ ზემოთ ჩამოთვლილი პრინციპების განმტკიცებისკენ უნდა იყოს მიმართული, მე სტალინიზმზე საუბარი მიწევს.

სამწუხაროა, რომ შეხსენება გვჭირდება, თუ ვინ იყო სტალინი – გენიოსი პოლიტიკოსი თუ დიქტატორი, როგორ შეიწირა მისმა რეჟიმმა ყველასთვის საყვარელი მწერლები და პოეტები,  მოღალატეობის ბრალდებით დახვრიტა ან გადაასახლა მილიონობით ადამიანი. შეხსენება გვჭირდება როგორ განახორციელა  მისმა რეჟიმმა „გოლოდომორი“ – შიმშილით გაწყვიტა ორ მილიონზე მეტი კაზაკი და უკრაინელი და მოაწყო ტრაგედია კატინის ტყეში – ერთიანად დახვრიტა 20 ათასზე მეტი პოლონელი.

ახლა ამ თემების განხილვისთვის დრო არ მეყოფა და თანაც, არ მეგულება წერა-კითხვის მცოდნე ადამიანი, რომელსაც ხელი არ მიუწვდებოდეს უფრო მეტ ინფორმაციაზე, ეს მხოლოდ შესავლისთვის მაგალითებად მოვიყვანე, იმის სათქმელად, თუ რატომ ვარ სტალინის ძეგლის დადგმის წინააღმდეგი. 

ხშირად მეკითხებიან, მათ შორის ღირებულებებით „ჩემს მხარეს“ მყოფი ადამიანები – რას გადაეკიდე ამ ძეგლს, რას დაგიშავებს, რომ დადგან მუზეუმთან ახლოსო. რა თქმა უნდა თავად ძეგლი, ანუ ბრინჯაოს ქმნილება – არაფერს, თუმცა ჩემი აზრით საზოგადოებისთვისაა საშიში ისეთი მოსაზრებები და ქმედებები, რომლებიც სისხლიანი რეჟიმის შემოქმედს გენიოსად, საამაყო ისტორიულ ფიგურად, ან თუნდაც საუკეთესო ქართველად აღიარებს და მისი თაყვანისცემისკენ მოუწოდებს ყველას.

ვფიქრობ სახელმწიფოსთვის საფრთხის შემცველია გადაწყვეტილების მიმღებ თანამდებობებზე ისეთი ადამიანების ყოფნა, რომლებსაც  მკვეთრი პოზიცია არ აქვთ – თუ ვინ იყო სტალინი – დიქტატორი თუ გენიოსი ბელადი; ნებისმიერ შემთხვევაში, ჩვენი, საქართველოს მოქალაქეთა უმრავლესობის არჩევანი დემოკრატიაა,  აქ კი დიქტატორი ბელადების ადგილი ნამდვილად არ არის.

ვფიქრობ, არათუ ძეგლის დაბრუნება-არდაბრუნებაზე, არამედ ახლა საუბარი სტალინის მუზეუმის კონცეფციის შეცვლაზე უნდა მიმდინარეობდეს. მუზეუმის, სადაც დღეს ყველა მოსაზრება ცალმხრივია, სადაც მხოლოდ მის განუმეორებელ შესაძლებლობებზე, მუშათა კლასის მიმართ  განსაკუთრებულ  დამოკიდებულებასა, თუ მზრუნველობაზე გვიყვებიან. საჭიროა მეტი ინფორმაციის გავრცელება საბჭოთა რეჟიმის და სტალინიზმის მსხვერპლთა შესახებ.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s